ciągłe odlewanie stali, kęsy, stale nierdzewne, stale stopowe, stalownia, wlewki

Kiedy, w tysiąc dziewięć dziesiątym pierwszym swoje podwoje otwarła huta Katowice, cała Polska spoglądała z dumą w stronę Śląska. Ja, chociaż mieszkałem w środkowej Polsce marzyłem o tym, aby stać się członkiem tego zespołu. Wszyscy wiedzieliśmy, że w tym zakładzie są najlepsze warunki zarobkowe w Polsce, ale nie tylko to się liczyło. Pracując w tym zakładzie można było być dumnym, że ciągłe odlewanie stali trwa w Katowicach dzień i noc. Nie było łatwo, ale po pięciu latach starań przeniosłem się wraz z rodziną do Katowic. Pamiętam jak ogromne wrażenie zrobił na mnie ogrom fabryki pierwszego dnia. Halom i placom nie było końca. Nie była to łatwa praca. Kęsystali, rozgrzane do czerwoności unosiły się ponad naszymi głowami. W głównej hali panowała temperatura nie do wytrzymania. Była to praca dla ludzi ze stali, którzy nie znali zmęczenia i strachu. Moim miejscem pracy miała być stalownia. Muszę powiedzieć, że nie jest no najłatwiejsze miejsce pracy dla żółtodzióba. Temperatura odbiera siły niemalże natychmiast. Najgorsze były pierwsze tygodnie, kiedy ledwo żywy wracałem po ośmiogodzinnej zmianie. Dużym wsparciem był dla me nowo poznany kolega Jarek, który pokazał mi jak właściwie ciąć wlewki. Spotykaliśmy sie nie tylko, w pracy, ale także poza nią. Było to dla mnie tym bardziej ważne, że wszystkich znajomych i dużą część rodziny zostawiłem w Polsce centralnej. Huta potrafiła zadbać o swoich ciężko pracujących robotników. Po roku pracy otrzymałem talon na syrenkę, o której mógłbym tylko pomarzyć gdybym został w domu. Do ciężkiej pracy szybko sie przyzwyczaiłem i byłem bardzo dumny, że produkujemy stale stopowe najwyższej jakości. W hucie pracowałem prawie do jej zamknięcia. Po ośmiu latach w stalowni awansowałem na kierownika zmiany na hali gdzie robimy stale nierdzewne. Tam przepracowałem kolejne piętnaście lat. Muszę przyznać, że dla moich pracowników starałem się być bardziej wyrozumiały niż moi kierownicy dla mnie.